Chwasty raz wyrwane, bez możliwości powrotu..

Ludzie naokoło nastawiają ucha, wyłapując te najciekawsze i najbardziej potrzebne informacje, które przylegają do naszego ucha. Następnie dostają się na języki ludzkich ust, które chcący dodają swoje trzy grosze, tworząc najgorsze rzeczy świata - plotki.

Ludzie zawsze gadali i gadać będą, bo taka jest nasza natura. Ludzie kochają uśmiechać się do przechodniów, wysyłając im choć garstkę pozytywnej energii. Sama to uwielbiam. Uwielbiam również krótkie wymiany słów na przystankach czy w autobusach. Kocham spotykać się z przypadkowymi ludźmi i gawędzić z nimi w chwilach beztroski i pomimo często lat różnicy wieku. To taka miła odskocznia od rzeczywistości, codziennych obowiązków i urozmaicenie czasu. Jednakże to wielce różni się od plotek, których nienawidzę całym sercem i każdą jego komórką. Nigdy nie potrafiłam zrozumieć, co one dają ludziom, którzy się tym trudzą? Każdy z nas ma swoje życie.. Swój osobny scenariusz do napisania i zagrania. Swoją historię do przeżycia, która zmienia się z biegiem lat. Każdy ma swój własny los, który przynosi te milsze i gorsze niespodzianki życia. Po co dodatkowo zajmować się cudzym życiem i żyć tym? Po co wchodzić z butami w nie swój scenariusz, później mając żal, że nasze życie nie jest takie, jakie być powinno?

Plotki są najgorszym, co może nas spotkać.. I kiedyś każdego dopadną. Kiedyś każdy doświadczy na swojej skórze tej nieprzyjemnej sytuacji i kiedyś każdy z nas wyeliminuje niepotrzebnych ludzi ze swojego życia, którzy się tym trudzą. Często trzeba to zrobić, jak najszybciej, by nic nie mogło się powtarzać dwa razy. By chwasty raz wyrwane, nie mogły zasiać się drugi raz.. By nie dawać szans ludziom, którzy na to nie zasługują, bo nie każdy zasługuję na przysłowiową drugą szansę..