Wiesz..

Moja głowa aż pęka od marzeń. Coraz częściej mam wrażenie, jakby pulsowała od nich, powodując spięcia i napięcia, dążąc tym samym do przesilenia. Czuję się przez to, jakby dane marzenie było na wyciągnięcie ręki, którą wyciągam po nie, by następnie przekonać się, że żyję w iluzji. Coraz częściej mylę rzeczywistość z jawą, zatapiając się i zostając na dłużej w tym drugim świecie. Oddaje się temu chętnie, by uciec od pracowitej rzeczywistości i móc choć na chwilę założyć coś, co kocham i pragnę całym sercem.